Mapa dojazdu
- Oficjalna strona:
- https://go2warsaw.pl/
Co zobaczysz na tej stronie?
Strona, którą właśnie Ci przedstawiam, to relacja z naszego trzydniowego pobytu w stolicy. Trzy dni to niby sporo, ale w przypadku Warszawy to wciąż za mało, by zobaczyć wszystko, co ma do zaoferowania. Dlatego świadomie skupiliśmy się na wybranych miejscach — tym bardziej, że nasza trzygeneracyjna grupa miała różne zainteresowania i priorytety.
Pałac Kultury i Nauki to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Warszawy — monumentalny, kontrowersyjny, ale jednocześnie pełniący wiele funkcji użytkowych i kulturalnych. Więcej na temat.
Ogród Saski należy do najstarszych i najpiękniejszych parków Warszawy. To popularne miejsce spacerów, odpoczynku i rekreacji, położone w samym sercu miasta. Więcej na temat.
Grób Nieznanego Żołnierza jest jednym z najważniejszych symboli pamięci narodowej — miejscem refleksji, uroczystości państwowych i wojskowych. Więcej na temat.
Plac marsz. Józefa Piłsudskiego to reprezentacyjna przestrzeń Warszawy, miejsce uroczystości państwowych oraz punkt częstych odwiedzin turystów. Powstał na terenie dawnego dziedzińca Pałacu Saskiego. Więcej na temat.
Krakowskie Przedmieście to jedna z najbardziej reprezentacyjnych ulic Warszawy, pełna historii, zabytków i klimatycznych budynków. To również część Traktu Królewskiego. Szczegóły znajdziesz tutaj.
Stare Miasto to najstarsza część Warszawy, odbudowana po wojnie z niezwykłą pieczołowitością. Zostało wpisane na Listę UNESCO jako wyjątkowy przykład rekonstrukcji zabytkowej tkanki miejskiej. Szczegóły znajdziesz tutaj.
Łazienki Królewskie to połączenie natury, architektury i historii. Założone w XVIII wieku jako letnia rezydencja króla Stanisława Augusta, dziś są jednym z najpiękniejszych parków w Polsce. Dowiedz się więcej o parku.
Pogoda w Warszawie
Warszawa – czy da się lubić?
Teatr Dramatyczny w Pałacu Kultury i Nauki
Moje pierwsze spotkanie z Warszawą miało miejsce w lipcu 1975 roku. Byłem wtedy w drodze na Mazury, na obóz wędrowny, a wizyta w stolicy przypadła zapewne na dawne święto 22 lipca. Pamiętam, jak siedzieliśmy pod Pałacem Kultury i Nauki — chyba w okolicy Teatru Dramatycznego — i z wielką uwagą słuchaliśmy głosu Krzysztofa Kolbergera, recytującego Odę do młodości… a może Odę do wolności? Po tylu latach trudno być pewnym. Wiem jednak, że to wydarzenie zrobiło na mnie ogromne wrażenie i zostało ze mną na długo. Tego samego wieczoru oglądaliśmy „Balladynę” w reżyserii Adama Hanuszkiewicza, w której aktorka Bożena Dykiel wjeżdżała na scenę na motocyklu — widok niezapomniany.
Pałac Kultury i Nauki stał się dla mnie miejscem osobistych wspomnień i refleksji o tym, jak wiele zmieniło się od tamtego czasu. Nie podzielam pomysłów jego wyburzenia — nawet jeśli historia, którą reprezentuje, bywa trudna, to przecież jest jej ważnym świadectwem.
Czy wiesz, że:
Warszawa została w 1944 r. celowo unicestwiona w drodze represji za opór stawiony niemieckiej okupacji. Obrócenie w ruinę stolicy kraju miało przekreślić wielowiekową tradycję państwowości polskiej. Odbudowa historycznego miasta, zburzonego w 85%, była możliwa dzięki determinacji mieszkańców i pomocy całego narodu. Rekonstrukcja Starego Miasta, w jego historycznym urbanistycznym i architektonicznym kształcie, była przejawem troski o zapewnienie przetrwania jednego z najważniejszych świadectw kultury polskiej. Miasto - symbol władzy elekcyjnej I tolerancji, miejsce uchwalenia pierwszej demokratycznej konstytucji europejskiej, zwanej Konstytucją 3 Maja z 1791 roku, zostało odbudowane. Rekonstrukcja objęła całościowe odtworzenie urbanistycznego planu wraz z Rynkiem Starego Miasta, kamienicami mieszczańskimi, pierścieniem murów obronnych, Zamkiem Królewskim oraz znaczącymi budowlami sakralnymi.
Na tym placu 1. sierpnia 1944 o godzinie 17 kompanie Batalionu "Kiliński" Armii Krajowej rozpoczęły heroiczne walki Powstania Warszawskiego
Moje wcześniejsze podróże wiodły najczęściej nad morze. W jednym z pensjonatów w Darłówku, gdzie zatrzymywaliśmy się z Mamą kilka lat z rzędu, mieszkała warszawska aktorka — niestety nie pamiętam już z jakiego teatru. To ona opowiadała Mamie o wrześniowej agresji Związku Radzieckiego, o sensie i bezsensie Powstania Warszawskiego oraz o jego niepotrzebnych ofiarach. Jej słowa wzbudziły we mnie ogromne niedowierzanie — w szkole przedstawiano nam zupełnie inną wersję historii. A jednak coś we mnie poruszyły. Uruchomiły myślenie, które wiele lat później prowadziło do pytań o godność urzędu, o władzę, reprezentację i odpowiedzialność. A w tle tej refleksji pozostawała zawsze Konstytucja 3 Maja — dziś Święto Narodowe, ale przecież to także dzień moich urodzin.
Czy wiesz, że
Pomnik Powstańców Warszawy (znany także jako Płyta batalionu „Kiliński”) położony jest na placu Powstańców Warszawy tuż przy ul. Świętokrzyskiej. Zaprojektowany został przez Andrzeja Domańskiego składa się z 63 luźno rozłożonych części, symbolizujących 63 dni powstania. W środku pomnika znajduje się płyta z napisem: „Na tym placu 1 sierpnia 1944 r. o godzinie 17 Kompanie Batalionu „Kiliński” Armii Krajowej rozpoczęły heroiczne walki Powstania Warszawskiego." Pomnik został uroczyście odsłonięty 1 sierpnia 1979 roku.
Dworzec Warszawa Centralna z lotu ptaka
Służba wojskowa w okresie socjalizmu była obowiązkowa, a dla absolwentów uczelni przewidziano roczne przeszkolenie, z tego pierwsze trzy miesiące w tzw. szkole dla podchorążych. Rejonizacja potrafiła być zaskakująca — mnie, mieszkańca Górnego Śląska, mającego rodzinę i pracę, skierowano do Mrągowa na Mazurach. W praktyce oznaczało to podróż na drugi koniec kraju. A na trasie Mrągowo–Katowice Warszawa Centralna była naturalnym punktem przesiadkowym. Dzięki temu miałem okazję poznać stołeczne dworce, ich rytm, gwar i niepowtarzalną atmosferę. Czasem korzystaliśmy też z lotniska na Okęciu, skąd wylatywaliśmy na wakacje w cieplejsze miejsca.
Pałac Kultury i Nauki
Geneza powstania
Przy wejściu do Pałacu Kultury i Nauki
Pałac Kultury i Nauki powstał w latach 1952–1955 jako „dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego”, co było oczywiście propagandowym hasłem epoki. Faktycznym celem projektu było symboliczne zaznaczenie dominacji ZSRR nad Polską – monumentalny gmach miał być widocznym z daleka świadectwem obecności Moskwy w sercu Warszawy.
Czytaj dalej
Autorem projektu był radziecki architekt Lew Rudniew, twórca m.in. gmachów uniwersyteckich w Moskwie i Petersburgu. Choć stylistycznie Pałac jest klasycznym przykładem „socrealistycznego empire”, Rudniew wraz z polskimi architektami próbował wkomponować w niego elementy nawiązujące do polskiej architektury (np. attyki przypominające renesansowy Zamość). Przy jego budowie pracowało kilkanaście tysięcy robotników, w tym wielu sprowadzonych specjalnie ze Związku Radzieckiego. Całość powstała w rekordowym czasie trzech lat — kosztem uwielbianego przez warszawiaków kwartału ulic, który został wyburzony, aby stworzyć monumentalne „forum” wokół pałacu.
Funkcje i znaczenie
Pałac Kultury i Nauki pełni do tej pory rolę centrum życia publicznego
Od początku Pałac Kultury i Nauki pełnił rolę wielofunkcyjnego centrum życia publicznego – w jego wnętrzach działały teatry, kino, muzea, instytuty naukowe, sale konferencyjne, a także Pałac Młodzieży i liczne biura instytucji państwowych. Dla mieszkańców PRL był jednocześnie symbolem narzuconej dominacji ZSRR i miejscem, w którym działo się wiele ważnych wydarzeń kulturalnych i edukacyjnych. Po 1989 roku gmach stał się obiektem sporów – dla jednych pozostał symbolem sowieckiego panowania, dla innych stał się trwałym elementem panoramy miasta, trudnym do wyobrażenia bez charakterystycznej sylwetki górującej nad centrum. Dziś Pałac pełni funkcję zarówno użytkową, jak i ikoniczną, pozostając jednym z najbardziej rozpoznawalnych i najczęściej odwiedzanych miejsc w Warszawie.
Zwiedzanie pałacu
Największą atrakcją Pałacu Kultury i Nauki jest taras widokowy na 30. piętrze, na wysokości 114 metrów, na który wjazd windą zajmuje zaledwie kilkadziesiąt sekund. Z platformy roztacza się panoramiczny widok na całe centrum Warszawy, Wisłę, Pragę, wieżowce Woli oraz odległe obrzeża miasta. Poza tarasem można również zwiedzać reprezentacyjne wnętrza z przewodnikiem, uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych, obejrzeć wystawy oraz skorzystać z muzeów i sal znajdujących się w gmachu. Szczególne wrażenie robi widok nocny – wielu uważa, że to najlepsze miejsce do podziwiania iluminacji miasta.
Ogród Saski
Historia i powstanie Ogrodu Saskiego
Fontanna oraz zegar słoneczny stanowią wizytówkę Ogrodu Saskiego
Ogród Saski należy do najstarszych i najważniejszych założeń parkowych w Warszawie, a jego początki sięgają przełomu XVII i XVIII wieku. Powstał na terenach dawnego dworu Jana Andrzeja Morsztyna, który został następnie wykupiony przez Augusta II Mocnego. Król planował stworzyć reprezentacyjną rezydencję z monumentalną osią urbanistyczną, wzorowaną na francuskim Wersalu.
W 1727 roku centralną część ogrodu po raz pierwszy udostępniono mieszkańcom, co uczyniło go pierwszym publicznym parkiem w Polsce. W XIX wieku ogród przekształcono zgodnie z modą na styl angielski, pozostawiając geometryczny porządek jedynie w centralnych częściach. Wtedy też powstały nowe elementy, takie jak fontanna, świątynia Westy i zabudowania gospodarcze, projektowane głównie przez Henryka Marconiego. Ogród przeżywał okres największej popularności jako „letni salon Warszawy”, będąc miejscem spotkań, spacerów i wydarzeń. II wojna światowa przyniosła poważne zniszczenia – z Pałacu Saskiego ocalały tylko arkady z Grobem Nieznanego Żołnierza. Po wojnie ogród odbudowano według projektu Aliny Scholtz i Romualda Gutta, łącząc układ naturalistyczny z regularną osią główną, którą znamy do dziś.
Czytaj dalej
Atrakcje, ciekawostki i warto wiedzieć
Rzeźba „Chłopiec z łabędziem” przyciąga także zakochanych
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów Ogrodu Saskiego jest zespół 21 barokowych rzeźb muz i cnót, pochodzących z przełomu XVIII i XIX wieku. W centralnej części ogrodu znajduje się późnoklasycystyczna fontanna, która powstała jako część pierwszego warszawskiego systemu wodociągowego z lat 1852–1855. W jej pobliżu uwagę przyciąga marmurowy zegar słoneczny z 1863 roku, pozwalający odczytać czas z imponującą dokładnością. Park kryje także malowniczy staw z charakterystyczną rzeźbą „Chłopiec z łabędziem” oraz zachowanym wodozbiorzem ukrytym w budowli stylizowanej na starożytną świątynię. Ogród wyróżnia bogata przyroda – rośnie tu około 1200 drzew, w tym liczne pomniki przyrody: cztery miłorzęby, kasztanowiec biały i okazała topola szara. Spotkać można także wiele gatunków ptaków, kaczki, a nawet płazy, które upodobały sobie okolice stawu. W parku znajdują się również elementy wspierające miejską faunę: hotel dla owadów, karmnik dla ptaków oraz celowo pozostawione martwe drewno. Na terenie Ogrodu ulokowano też liczne miejsca pamięci, m.in. tablice upamiętniające wydarzenia historyczne, głaz z okazji dwustulecia otwarcia ogrodu oraz Aleję Pamięci złożoną z dębów upamiętniających ważne postaci i rocznice. Całość tworzy przestrzeń, w której przyroda, historia i sztuka spotykają się w jednym miejscu.
Ogród Saski dziś – wydarzenia, zwiedzanie i współczesne zmiany
Ogród Saski łączy historię z teraźniejszością
Obecnie Ogród Saski jest jednym z najchętniej odwiedzanych terenów zielonych w centrum Warszawy, łącząc funkcję miejsca wypoczynku, spacerów i rekreacji. Park podlega stałej pielęgnacji – odnowiono fontannę, wodozbiór, rzeźby i wymieniono nawierzchnie alejek, dbając o historyczny charakter ogrodu. W pobliżu trwają wielkie inwestycje – od 2022 roku prowadzone są prace nad odbudową Pałacu Saskiego i Pałacu Brühla, które mają zakończyć się w 2030 roku i przywrócić historyczną zabudowę Osi Saskiej. W ogrodzie regularnie organizowane są wydarzenia kulturalne, takie jak koncerty, Narodowe Czytanie czy Święto Ogrodu Saskiego, podczas którego można przenieść się w klimat międzywojennej Warszawy. Dzięki swojej lokalizacji park stanowi ważny punkt turystyczny — wejść można do niego m.in. od strony Placu Piłsudskiego, mijając Grób Nieznanego Żołnierza. Ogród jest dostępny dla spacerowiczów przez cały rok i zachwyca zmiennością przyrody, szczególnie jesienią, kiedy barwy liści tworzą wyjątkowy krajobraz. Jest to także ważna przestrzeń edukacyjna, przybliżająca historię miasta poprzez zachowane elementy osi barokowej i liczne tablice pamiątkowe. Mimo upływu stuleci Ogród Saski pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych i symbolicznych miejsc Warszawy, łącząc przeszłość z nowoczesnym życiem miasta.
Na Szlaku Orlich Gniazd
Książka podróżnicza Na Szlaku Orlich Gniazd. Tajemnice Jury Krakowsko-Częstochowskiej opowiada historię zamków i ich ruin leżących na turystycznym Szlaku Orlich Gniazd na południu Polski, pomiędzy Krakowem a Częstochową. Ich malownicze położenie na wzgórzach, wśród wapiennych skał stanowi znaczną atrakcję krajoznawczo-turystyczną.
Kup, bo przyda się na szlaku
Die Route der Adlerhorste
Das Reisebuch "Auf der Route der Adlerhorste. Geheimnisse des Krakau-Tschenstochauer Jura" erzählt die Geschichte der Burgen und ihrer Ruinen entlang der historischen Route, die in Südpolen zwischen Krakau und Tschenstochau verläuft. Die meisten dieser Burgen wurden im 13. Jahrhundert errichtet und dienten der Verteidigung der Staatsgrenze. Ihre malerische Lage inmitten von Kalksteinfelsen machte sie einst schwer zugänglich.
Jetzt kaufen
Die Route der Adlerhorste
Szlak Orlich Gniazd
Das Buch erzählt von den Geheimnissen und der Geschichte der Burgen, Festungen und Ruinen, die entlang der Adlerhorstroute liegen.
Książka podróżnicza opowiada o tajemnicach i historii zamków, warowni i ruin leżących na Szlaku Orlich Gniazd.
Kaufe mich!!! Kup teraz!!!
Grób Nieznanego Żołnierza
Narodziny idei i powstanie warszawskiego Grobu Nieznanego Żołnierza
Warta przy Grobie Nieznanego Żołnierza
Po I wojnie światowej w Europie narodziła się idea symbolicznego uhonorowania bezimiennych bohaterów, czego pierwszym przykładem był Grób Nieznanego Żołnierza w Paryżu w 1920 roku. Wkrótce podobne monumenty powstały w wielu krajach, a ich przesłanie stało się uniwersalne.
Rozwiń
W Polsce również pojawiły się spontaniczne inicjatywy, takie jak tablica umieszczona w 1921 roku przy pomniku księcia Józefa Poniatowskiego. Rozważano różne lokalizacje i formy upamiętnienia, w tym kaplicę w archikatedrze św. Jana czy symboliczny kopiec nad Wisłą. Ostatecznie wybrano centralne miejsce Warszawy – plac Saski i kolumnadę Pałacu Saskiego. W 1925 roku, po losowaniu frontu bitewnego, z którego miały pochodzić szczątki, wybrano Lwów. Matką Nieznanego Żołnierza została Jadwiga Zarugiewiczowa, która wskazała jedną z trumien ze szczątkami młodego obrońcy Lwowa. 2 listopada 1925 roku odbył się uroczysty pochówek w arkadach pałacu, a wraz ze szczątkami złożono urny z ziemią z pól bitewnych oraz Krzyż Virtuti Militari. Monument zaprojektował Stanisław Kazimierz Ostrowski, a miejsce szybko stało się centralnym punktem uroczystości patriotycznych II Rzeczypospolitej.
Symbolika, znaczenie i dzieje grobu w XX wieku
Zmiana warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza na Placu marsz. J. Piłsudzkiego
Grób Nieznanego Żołnierza od początku był ważnym symbolem pamięci narodowej Polaków. W latach 30. odzyskał rangę miejsca centralnych uroczystości państwowych i znów pełniono przy nim stałą wartę. Podczas II wojny światowej Niemcy początkowo okazywali mu respekt, traktując jako grób wojenny, lecz później otoczyli go ogrodzeniem i wykorzystywali propagandowo. W grudniu 1944 roku wysadzili Pałac Saski, ale ocalały fragment z arkadami grobu przetrwał. Po wojnie odbudowano trzy arkady jako tzw. trwałą ruinę, a ponowne odsłonięcie nastąpiło 8 maja 1946 roku, dając mieszkańcom zrujnowanej stolicy ważny symbol ciągłości i nadziei. W okresie PRL zmieniano tablice bitew, podkreślając akcenty zgodne z ówczesną polityką, lecz po 1989 roku przywrócono pierwotne inskrypcje i dodano nowe. Dziś na filarach grobu widnieją nazwy bitew od średniowiecza po XX wiek, oddając hołd wszystkim pokoleniom walczącym o wolność. Miejsce to stało się przestrzenią odwiedzaną przez Polaków i gości z całego świata, a jego symbolika została podkreślona m.in. podczas wizyty papieża Jana Pawła II w 1979 roku. Tradycją stało się także, że zagraniczni przywódcy składają tu wieńce w ramach dyplomatycznego protokołu.
Odbudowa Pałacu Saskiego i przyszłość przestrzeni pamięci
W 2018 roku, w setną rocznicę odzyskania niepodległości, Grób Nieznanego Żołnierza otrzymał status grobu wojennego o najwyższej randze. W 2021 roku uchwalono ustawę o odbudowie Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ul. Królewskiej, rozpoczynając prace zmierzające do odtworzenia historycznej zabudowy placu Piłsudskiego. Odbudowa zakłada odtworzenie kolumnady Pałacu Saskiego wokół Grobu Nieznanego Żołnierza, przy jednoczesnym wyeksponowaniu oryginalnych arkad jako trwałego świadectwa historii. Prace obejmują badania archeologiczne, geofizyczne, dendrologiczne i petrograficzne, prowadzone we współpracy z wieloma instytucjami naukowymi. Harmonogram przewiduje zakończenie budowy w 2029 roku i oddanie kompleksu do użytku w 2030 roku. Pałac Saski ma stać się miejscem kultury, edukacji i opowieści o historii Polski, a także siedzibą instytucji państwowych. Odtworzenie zachodniej pierzei placu domknie jego historyczny układ urbanistyczny i przywróci znaczącą przestrzeń na mapie Warszawy. Jednocześnie zachowana forma Grobu Nieznanego Żołnierza pozostanie kluczowym elementem tożsamości miejsca i symbolem pamięci narodowej.
Plac marsz. Józefa Piłsudskiego
Monumentalny, rozległy plac o wartości symbolicznej, historycznej i architektonicznej. Charakter miejsca podkreślony jest przez posadzkę, po której podczas uroczystości państwowych defilują parady wojskowe, a na co dzień przechadzają się turyści. Przestrzeń jest zadbana, a większość granic placu – czytelna. Brakuje funkcji, które mogłyby nadać placowi charakter inny niż miejsce upamiętnienia i przestrzeń reprezentacyjna o wysokiej randze państwowej.
Pomnik Józefa Piłsudzkiego
Pomnik Józefa Piłsudzkiego
Pomnik Józefa Piłsudskiego w Warszawie powstał z inicjatywy Obywatelskiego Komitetu Budowy utworzonego w 1990 roku. Początkowo monument planowano ustawić na placu Na Rozdrożu, gdzie 11 listopada 1990 roku wmurowano tablicę pamiątkową. Ostatecznie, po wykonaniu rzeźby w 1994 roku, pomnik trafił najpierw na teren Cytadeli Warszawskiej — naprzeciw dawnego kasyna — a tablica została tam przeniesiona. Niedługo później podjęto decyzję o przeniesieniu monumentu na plac marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie stoi do dziś.
Wczytaj więcej
Autorem rzeźby jest Tadeusz Łodziana. Pomnik został odlany z brązu i osadzony na granitowym cokole w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. Uroczystego odsłonięcia dokonali 14 sierpnia 1995 roku — w 75. rocznicę Bitwy Warszawskiej — córka Marszałka, Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska, oraz prezydent RP Lech Wałęsa. Monument stoi przy ulicy Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza, w osi Saskiej, zwrócony w stronę placu Piłsudskiego. Lokalizacja budzi kontrowersje — podczas uroczystości państwowych pododdziały wojska ustawiają się tyłem do pomnika, co jest od lat krytykowane.
Jest to jeden z trzech warszawskich pomników Marszałka. Kolejne znajdują się przy Akademii Wychowania Fizycznego (popiersie z lat 30. XX w.) oraz przy Belwederze (pomnik z 1998 roku).
Józef Piłsudski – krótki życiorys
🇵🇱 Józef Piłsudski (1867–1935) — działacz niepodległościowy, twórca Legionów Polskich, Naczelnik Państwa i jedna z kluczowych postaci w procesie odrodzenia Polski. Jego życie i decyzje miały duży wpływ na losy Warszawy i całego kraju.
Wczesne lata i działalność niepodległościowa (1867–1914)
- 1867 — urodził się 5 grudnia w Zułowie (obecnie na terenie Litwy).
- 1892 — współtworzy Polską Partię Socjalistyczną (PPS) i angażuje się w działalność konspiracyjną przeciwko imperium rosyjskiemu.
- 1900 — aresztowany przez władze carskie; więziony w Cytadeli Warszawskiej, później więziony w Petersburgu.
- W kolejnych latach organizuje struktury paramilitarne i szkoleniowe, przygotowując kadry dla przyszłych sił zbrojnych Polski.
I wojna światowa i odrodzenie państwa (1914–1922)
- 1914 — obejmuje dowództwo nad Legionami Polskimi walczącymi po stronie Austro-Węgier.
- 1917 — po kryzysie przysięgowym zostaje internowany w Magdeburgu.
- 10–11 listopada 1918 — wraca do Warszawy; 11 listopada obejmuje władzę wojskową, a następnie cywilną jako Naczelnik Państwa.
- 1920 — jako naczelny wódz kieruje obroną w wojnie polsko-bolszewickiej; sukces w Bitwie Warszawskiej uznawany jest za punkt zwrotny.
- 1922 — po uchwaleniu konstytucji marcowej kończy pełnienie funkcji Naczelnika Państwa.
Lata późniejsze i okres sanacji (1926–1935)
- 1926 — przeprowadza przewrót majowy; tłumaczy go koniecznością „naprawy państwa”.
- 1926–1935 — kieruje polityką II Rzeczypospolitej w duchu tzw. sanacji; pełni funkcję ministra spraw wojskowych i sprawuje realny wpływ na rząd.
- Warszawa staje się centrum jego aktywności politycznej — to tu zapada większość decyzji dotyczących bezpieczeństwa i obronności kraju.
- 12 maja 1935 — umiera w Belwederze; pochowany na Wawelu (jego serce spoczęło na Wileńszczyźnie).
- W stolicy znajduje się m.in. Plac Piłsudskiego z pomnikiem Marszałka — jedno z najważniejszych miejsc pamięci narodowej.
Pomnik Ofiar Tragedii Smoleńskiej 2010 roku
Pomnik Ofiar Tragedii Smoleńskiej 2010 roku
Pomnik Ofiar Tragedii Smoleńskiej 2010 roku upamiętnia 96 osób, które zginęły w katastrofie samolotu Tu-154M pod Smoleńskiem. Monument został zrealizowany przez Komitet Społeczny Budowy Pomników: Śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego oraz Ofiar Tragedii Smoleńskiej 2010 roku. Autorem projektu jest rzeźbiarz Jerzy Kalina. Pomnik odsłonięto 10 kwietnia 2018 roku.
Monument ma formę masywnej, czarnogranitowej bryły, której kształt symbolicznie nawiązuje m.in. do trapu samolotu, statecznika oraz katafalku. Na ścianie umieszczono pełną listę 96 ofiar tragedii. Ostateczny kształt pomnika wyłoniono w drodze konkursu.
Prace nad realizacją rozpoczęto w lutym 2018 roku po wydaniu zgody na budowę przez wojewodę mazowieckiego Zdzisława Sipierę. Decyzja ta była możliwa dzięki wcześniejszemu przejęciu zarządzania placem marsz. Józefa Piłsudskiego przez administrację rządową — w październiku 2017 roku Ministerstwo Infrastruktury wyłączyło ten teren spod kompetencji miasta. 2 maja 2024 roku decyzja wojewody dotycząca lokalizacji pomnika została uchylona przez Ministra Rozwoju i Technologii.
Biurowiec Metropolitan
Biurowiec Metropolitan
Biurowiec Metropolitan stoi przy placu Piłsudskiego, na tyłach Teatru Wielkiego, w miejscu dawnego Hotelu Angielskiego. Obiekt został zrealizowany w latach 2001–2003 przez firmę Hines i od momentu powstania uchodzi za jeden z najważniejszych przykładów współczesnej architektury w Warszawie.
Budynek zaprojektował sir Norman Foster we współpracy z biurami JEMS Architekci oraz Grupa 5 Architekci. Powstał na planie zbliżonym do pięciokąta z charakterystycznie zaokrąglonymi narożnikami, w których umieszczono wejścia. W centrum znajduje się ogólnodostępne patio z popularną fontanną – dziś jeden z rozpoznawalnych punktów na mapie Warszawy. W 2006 roku pierwotne płyty granitowe na fasadzie wymieniono na elementy betonowe.
Czy wiesz, że:
Metropolitan uznawany jest za pierwszy w Polsce i jedyny w Europie Środkowej budynek klasy potrójnej A (AAA), ocenianej według lokalizacji, architektury i standardu technicznego. Obiekt posiada również certyfikat BREEAM na poziomie Excellent. Powierzchnia użytkowa wynosi 55 014 m², z czego 11 347 m² stanowi przestrzeń biurowa.
Wyróżnienia potwierdzają wyjątkową rangę projektu:
– „Najlepszy budynek biurowy świata 2003” na targach MIPIM w Cannes,
– Worldwide Award 2004 przyznany przez RIBA,
– wyróżnienie „Najlepsza Inwestycja Roku 2003” magazynu Construction and Investment Journal,
– nagroda Platynowe Wiertło firmy Bosch w kategorii budownictwa użyteczności publicznej.
Świeradów Zdrój i okolice
Książka podróżnicza Świeradów-Zdrój w Górach Izerskich i okolice opowiada o urokach i atrakcjach tego znanego uzdrowiska, charakteryzującego się długą tradycją leczniczą opartą na radonie, borowinie i świerku.
Przewodnik traktuje także o Sudetach, Górach Izerskich oraz Karkonoszach, odkrywając ich tajemnice.
Kup na wędrówkę
On the Trail of the Eagles' Nests
Turystyczna książka "On the Trail of the Eagles' Nests: Secrets of the Kraków - Częstochowa Jura" to anglojęzyczny przewodnik po zamkach i ruinach Szlaku Orlich Gniazd, odkrywający ich fascynującą historię i tajemnice.
Kup teraz
📚 Moje książki – wybierz coś dla siebie
Moje dotychczasowe pozycje, które opracowałem i przygotowałem jako selfpublisher
📘 "On the Trail of the Eagles' Nests"
Angielskojęzyczny przewodnik "On the Trail of the Eagles' Nests" zabiera czytelników w podróż przez ruiny i zamki Szlaku Orlich Gniazd. Książka odkrywa mniej znane historie, tajemnice i fakty z pogranicza legendy i archeologii.
👉 Pozostałe książki autora znajdziesz w sekcji "Więcej przewodników".
📘 Bad Flinsberg im Isergebirge
Das Reisebuch Bad Flinsberg im Isergebirge und vieles mehr erzählt von den Reizen und Attraktionen dieses bekannten Kurortes. Der Kurort blickt auf eine lange Heiltradition mit Radon, Moor und der majestätischen Fichte zurück. Der Reiseführer widmet sich den Sudeten, dem Isergebirge und dem Riesengebirge und lüftet ihre Geheimnisse. Er führt uns auf Wanderwegen, zu Burgen, Museen und anderen interessanten Orten.
📖 Kaufe mich als Geschenk!
📘 Świeradów Zdrój i okolice
Książka podróżnicza Świeradów-Zdrój w Górach Izerskich i okolice opowiada o urokach i atrakcjach tego znanego uzdrowiska, charakteryzującego się długą tradycją leczniczą opartą na radonie, borowinie i świerku.
Przewodnik traktuje także o Sudetach, Górach Izerskich oraz Karkonoszach, odkrywając ich tajemnice.
📖 Kup na wędrówkę!
📘 Cztery miasta w dziesięć dni. Florencja, Piza, Rzym i Wenecja
Książka podróżnicza "Cztery miasta w dziesięć dni. Florencja, Piza, Rzym i Wenecja" opowiada o urokach i atrakcjach czterech słynnych włoskich miast oraz ich malowniczych okolicach.
📖 Zamówisz w Amazonie
📘 Vier Städte in zehn Tagen. Florenz, Pisa, Rom und Venedig
Das Reisebuch "Vier Städte in zehn Tagen. Florenz, Pisa, Rom und Venedig" erzählt von den Reizen und Attraktionen vier berühmter italienischer Städte und ihrer malerischen Umgebung.
📖 Jetzt bestellen
📘 A może nad morze?
Książka podróżnicza Od Cesarskich Uzdrowisk przez Świnoujście i Międzyzdroje aż do Kołobrzegu opowiada o Cesarskich Uzdrowiskach Bansin, Heringsdorf i Ahlbeck oraz o Świnoujściu, Międzyzdrojach i Kołobrzegu, a także o wyspach Uznam i Wolin oraz o Wolińskim Parku Narodowym.
📖Kup teraz
Książka zawiera liczne zdjęcia opisywanych miejsc, w których towarzyszył nam nasz mały piesek York Fafik.
Krakowskie Przedmieście
Krakowskie Przedmieście w Warszawie to jedna z najbardziej reprezentacyjnych i historycznych ulic miasta. Rozciąga się od placu Zamkowego do skrzyżowania z Nowym Światem i ulicą Kopernika, będąc północnym odcinkiem Traktu Królewskiego. Słynie z licznych zabytków, takich jak Pałac Prezydencki, Uniwersytet Warszawski, Pałac Staszica czy Kościół św. Anny, a jej ponad 1-kilometrowy odcinek zachwyca architekturą i historią, przyciągając turystów i fotografów. Trakt Królewski prowadzi do Belwederu – klasycystycznego pałacu zlokalizowanego przy Parku Łazienkowskim, ważnego punktu historycznego i kulturalnego Warszawy.
Pałac Prezydencki
Siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Pałac Prezydencki jest oficjalną rezydencją głowy państwa. Zachwyca klasycystyczną architekturą i bogatą historią. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Warszawy, często odwiedzane przez turystów.
Uniwersytet Warszawski
Pałac Kazimierzowski – dziś siedziba rektoratu i dziekanatów Uniwersytetu Warszawskiego
Uniwersytet Warszawski to najważniejsza uczelnia stolicy i jeden z czołowych ośrodków naukowych w Polsce. Jego reprezentacyjny kampus przy Krakowskim Przedmieściu zachwyca elegancką architekturą i atmosferą dawnej Warszawy. Najbardziej rozpoznawalny jest Pałac Kazimierzowski – klasycystyczna rezydencja królów i późniejsza siedziba Szkoły Rycerskiej, a dziś centrum administracyjne uczelni oraz miejsce, w którym działa Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego. To doskonały punkt na spacer Traktem Królewskim, idealny dla osób zainteresowanych historią, kulturą i życiem akademickim miasta.
Chętnie podpowiem więcej
Pałac Kazimierzowski powstał w pierwszej połowie XVII wieku jako królewska rezydencja zwana Villa Regia. Po zniszczeniach potopu odbudował go król Jan Kazimierz, który uczynił z niego swoją ulubioną siedzibę. W kolejnych latach pałac wielokrotnie zmieniał właścicieli i przeznaczenie, aż trafił w ręce Stanisława Augusta Poniatowskiego, który umieścił tu elitarną Szkołę Rycerską. Od 1816 roku budynek jest związany z Uniwersytetem Warszawskim i od początku pełnił funkcje administracyjne oraz dydaktyczne. Pałac rozbudowywano i przebudowywano, nadając mu obecny klasycystyczny wygląd od frontu i zachowując barokową elewację od strony skarpy. Zniszczony w czasie II wojny światowej został starannie odbudowany w latach 1945–1954. Dziś jest jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc kampusu, a obok zachowała się armata z 1920 roku, upamiętniająca udział studentów w walkach o niepodległość. Całość otacza zabytkowa brama i ogrodzenie, które podkreślają historyczny klimat tego wyjątkowego zakątka Warszawy.
Kościół św. Anny
Charakterystyczny kościół z piękną fasadą i tarasem widokowym.
Kościół św. Anny to jeden z najpiękniejszych punktów na mapie Krakowskiego Przedmieścia. Zachwyca efektowną barokową fasadą, bogatym wystrojem oraz wyjątkowym klimatem historycznej Warszawy. Z jego popularnej wieży widokowej roztacza się znakomity widok na Stare Miasto i Plac Zamkowy, idealny na zdjęcia. Świątynia pełni dziś również funkcję kościoła akademickiego Uniwersytetu Warszawskiego, dzięki czemu tętni życiem – odbywają się tu msze dla studentów, spotkania i wydarzenia kulturalne. To miejsce, które warto odwiedzić zarówno dla atmosfery, jak i dla niezwykłej architektury.
Krótka historia kościoła św. Anny
Kościół św. Anny w Warszawie powstał w 1454 roku z fundacji Anny z Holszańskich, która sprowadziła do miasta bernardynów. Pierwsza świątynia była niewielka i gotycka, a jej pozostałością jest dzisiejsze prezbiterium z charakterystyczną apsydą i wieżą. Po pożarze w 1507 roku odbudowano klasztor, a po kolejnym wielkim pożarze z 1515 roku rozpoczęto budowę większego kościoła, zakończoną w 1521 roku. Wtedy świątynia otrzymała podwójny tytuł – św. Bernardyna i św. Anny. W XVI i XVII wieku kościół pełnił ważną rolę religijną i społeczną, stając się miejscem kultu bł. Władysława z Gielniowa. W 1657 roku, podczas „potopu”, świątynia została spalona i przez lata niszczała. Odbudowę ukończono w 1667 roku, nadając jej barokowy charakter. W XVIII wieku powstały rokokowe ołtarze, organy i bogata ambona, dziś najcenniejsze elementy dekoracji. Kościół zasłynął też z niedzielnych występów muzycznych zwanych "belle messe". Dzisiejsza świątynia łączy gotycką bryłę z barokowym wystrojem, pozostając jednym z najważniejszych zabytków Warszawy wzdłuż Traktu Królewskiego.
Kościół św. Krzyża
Kościół św. Krzyża z sercem Fryderyka Chopina.
Kościół św. Krzyża to jedna z najbardziej rozpoznawalnych świątyń Warszawy. Słynie przede wszystkim z kaplicy, w której spoczywa serce Fryderyka Chopina. Barokowa fasada, bogate wnętrza oraz silny związek z historią miasta czynią to miejsce jednym z najważniejszych punktów na Krakowskim Przedmieściu. Prezentowany na zdjęciu fortepian znajduje się natomiast w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.
Jak serce Chopina trafiło do Warszawy
Fryderyk Chopin urodził się w 1810 roku w Żelazowej Woli, a dorastał i kształcił się w Warszawie, gdzie już jako nastolatek uchodził za muzyczny fenomen. W 1830 roku wyjechał z kraju – wybuch powstania listopadowego uniemożliwił mu powrót. Osiedlił się w Paryżu, gdzie komponował, koncertował i zdobył światową sławę. Chorujący na gruźlicę, zmarł w 1849 roku w wieku 39 lat.
Zgodnie z jego ostatnią wolą, serce miało wrócić do Polski. Zadania tego podjęła się jego siostra, Ludwika Jędrzejewiczowa. Po pobraniu serce umieszczono w naczyniu wypełnionym alkoholem konserwującym, a Ludwika przewiozła je potajemnie do Warszawy — według przekazów, obawiając się kontroli na granicy, ukryła naczynie pod płaszczem.
Serce trafiło do kościoła św. Krzyża, gdzie ostatecznie umieszczono je w specjalnej kolumnie przy wejściu. Natomiast ciało Chopina spoczywa na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu, jednym z najbardziej znanych cmentarzy świata, w otoczeniu wielu wybitnych artystów, pisarzy i muzyków. Rozdzielenie ciała i serca symbolicznie podkreśla jego związek zarówno z Polską, jak i z Francją.
Hotel Bristol
Luksusowy hotel z długą historią w centrum miasta.
Hotel Bristol to jeden z najstarszych luksusowych hoteli w Warszawie. Zachwyca elegancją wnętrz i bogatą historią. Jest ważnym punktem spotkań kulturalnych i dyplomatycznych w mieście.
Nie bez kozery umieściłem ten hotel na mojej stronie. Hotel Bristol i hotel Europejski usytuowane są w bezpośrednim sąsiedztwie Pałcu Prezydenckiego. I okazało się, że w historii społeczeństwa polskiego znaleźli się prezydenci szczycący się niechlubnie znakomitym doświadczeniem hotelarskim w zakresie szerokiego zaspokajania życzeń gości hotelowych.
Widok na Stadion Narodowy
Stadion Narodowy. Widok z Pałacu Kultury oraz nocą z Krokowskiego Przedmieścia
Ze Starego Miasta, zwłaszcza z okolic murów obronnych i tarasów widokowych, rozciąga się atrakcyjny widok na Stadion Narodowy. Kontrast nowoczesnej bryły z historyczną zabudową tworzy charakterystyczną panoramę współczesnej Warszawy. To świetny punkt do zdjęć i obserwacji miejskiej natury nad Wisłą. Stadion Narodowy to aktualnie miejsce, gdzie reprezentacja Polski w piłce nożnej odbywa swoje mecze. Atmosfera na stadionie jest przeważnie bardzo ciepła, a nawet czasem zbyt gorąca, za co trzeba płacić kary.
Stare Miasto
Stare Miasto w Warszawie to najstarsza część stolicy, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako wyjątkowy przykład powojennej rekonstrukcji zabytkowej tkanki miejskiej. Wąskie uliczki, kolorowe kamienice i historyczne zaułki tworzą tu niepowtarzalny klimat, który przyciąga turystów przez cały rok. Centralnym punktem jest Rynek Starego Miasta, pełen kawiarni, restauracji i lokalnych artystów. Spacerując, można poczuć atmosferę dawnej Warszawy i zobaczyć miejsca związane z jej burzliwą historią. Z murów obronnych rozciągają się widoki na Wisłę i nowsze dzielnice miasta.
Czytaj dalej:
Stare Miasto jest również ważnym miejscem kultu religijnego, historii kultury oraz tradycji mieszczańskiej. To idealne miejsce dla fotografów, miłośników architektury i osób ceniących spacery w historycznym otoczeniu. Zachwyca o każdej porze roku, szczególnie zimą, gdy rozświetla je bożonarodzeniowa iluminacja. To serce Warszawy – pełne symboli, opowieści i pięknych perspektyw.
Muzeum Warszawy jest najważniejszą miejską instytucją kultury, która dba o pamięć tego niezwykłego miasta i jego mieszkańców. Mamy siedzibę w samym sercu stolicy, w 11 zabytkowych kamienicach na Rynku Starego Miasta. To tu znajdziesz 21 gabinetów, w których prezentujemy m.in. syreny warszawskie, pocztówki. plany i mapy, ubiory, fotografie i opakowania firm warszawskich. Znaczna część naszych zbiorów to dary osobiste, przedmioty przekazane po wojnie przez mieszkańców stolicy. Możesz je podziwiać na wystawie głównej Rzeczy warszawskie, otwartej w maju 2017 roku. Muzeum Warszawy zostało utworzone w 1936 roku. W ostatnich latach siedziba główna przeszła proces OdNowy-zabytkowe kamienice zostały gruntownie odrestaurowane, a wnętrza zostały nowocześnie zaaranżowane.
Plac Zamkowy
Plac Zamkowy zawsze przyciąga tłumy zwiedzających
Plac Zamkowy to główny punkt wejścia na warszawskie Stare Miasto, dominowany przez majestatyczny Zamek Królewski i Kolumnę Zygmunta III Wazy. To tutaj rozpoczynają się miejskie spacery, uroczystości i wydarzenia kulturalne. Z placu rozciąga się również piękna panorama na Trasę W-Z i Wisłę.
Zamek Królewski w Warszawie
Zamek Królewski – symbol historii i odbudowy Warszawy
Zamek Królewski w Warszawie to jedna z najważniejszych rezydencji historycznych w Polsce oraz centralny punkt Starego Miasta. Przez wieki pełnił funkcję siedziby książąt mazowieckich, a później królów Polski i miejsca obrad Sejmu. Dzisiejszy wygląd zamku jest efektem imponującej odbudowy przeprowadzonej w latach 70. XX wieku po niemal całkowitym zniszczeniu budowli w 1944 roku. To wyjątkowe miejsce łączy znaczenie historyczne, muzealne i symboliczne, a jego wnętrza przyciągają turystów z całego świata.
Podczas mojego pierwszego pobytu w Warszawie w 1975 roku miałem okazję wejść na teren zamkowy, który znajdował się w zaawansowanej odbudowie. Zapamiętałem fragmenty odtwarzanych ścian, gęste rusztowania oraz wytyczoną już wtedy trasę zwiedzania, prowadzącą przez przyszłe komnaty królewskie. To wyjątkowe wspomnienie pokazuje, jak ogromnym wysiłkiem odbudowano jeden z najważniejszych zabytków Polski.
Krótka historia Zamku Królewskiego
Zamek Królewski w Warszawie powstał w XIV wieku jako siedziba książąt mazowieckich, a z czasem stał się reprezentacyjną rezydencją królów Polski oraz centrum politycznym państwa. Właśnie tutaj uchwalono Konstytucję 3 maja 1791 roku – pierwszy nowoczesny akt ustrojowy w Europie i drugi na świecie. Choć nie zdołał powstrzymać rozbiorów, stał się jednym z najważniejszych symboli dążeń Polaków do wolności i własnego państwa. Na przestrzeni wieków zamek był rozbudowywany przez wybitnych architektów i zdobiony przez artystów takich jak Bacciarelli i Canaletto. Podczas II wojny światowej budowla została całkowicie zniszczona przez Niemców, a jej wypalone mury przez długie lata szpeciły Stare Miasto. Odbudowa rozpoczęła się w 1971 roku dzięki ogromnej mobilizacji społecznej — prace finansowano z dobrowolnych składek Polaków w kraju i za granicą. W latach 70. XX wieku zamek wyglądał jak ogromny plac budowy, co wielu mieszkańców Warszawy i turystów pamięta do dziś. Rekonstrukcję zakończono w 1984 roku, a dziś Zamek Królewski pełni funkcję muzeum oraz miejsca oficjalnych uroczystości państwowych.
Podczas mojego pierwszego pobytu w Warszawie w 1975 roku miałem okazję wejść na teren zamkowy, który znajdował się w zaawansowanej odbudowie. Zapamiętałem fragmenty odtwarzanych ścian, gęste rusztowania oraz wytyczoną już wtedy trasę zwiedzania, prowadzącą przez przyszłe komnaty królewskie. To wyjątkowe wspomnienie pokazuje, jak ogromnym wysiłkiem odbudowano jeden z najważniejszych zabytków Polski.
Kolumna Zygmunta
Kolumna Zygmunta III Wazy na Placu Zamkowym
Kolumna Zygmunta to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Warszawy, upamiętniający króla Zygmunta III Wazę – władcę, który przeniósł stolicę z Krakowa do Warszawy. Posąg króla z mieczem i krzyżem stał się ikoną miasta i punktem spotkań mieszkańców. To także popularne miejsce fotograficzne z widokiem na Zamek Królewski.
Rynek Starego Miasta
Rynek Starego Miasta
Rynek Starego Miasta jest najstarszym i najbardziej malowniczym placem Warszawy. Powstał na przełomie XIII i XIV wieku. Otaczają go odrestaurowane kamienice o barwnych fasadach, a centralny punkt stanowi słynna Syrenka Warszawska. W sezonie letnim pojawiają się tu ogródki restauracyjne, artyści, muzycy i liczne wydarzenia plenerowe.
Barbakan
Barbakan - fragment dawnych murów miejskich Warszawy
Barbakan to średniowieczna brama obronna, stanowiąca część dawnych murów miejskich Warszawy. Charakterystyczny półokrągły bastion zachował się jako symbol obronności miasta i popularny punkt spacerów między Starym a Nowym Miastem. Dziś pełni funkcję atrakcji turystycznej i miejsca prezentacji lokalnych artystów.
Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej
Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej to najważniejsze miejsce kultu maryjnego na Starym Mieście, a patronka świątyni jest uznawana za główną opiekunkę Warszawy. Kościół słynie z cudownego wizerunku Matki Bożej oraz bogatej historii sięgającej XVII wieku. To spokojne, pełne duchowej atmosfery miejsce, idealne na chwilę refleksji podczas zwiedzania.
Łazienki Królewskie
Łazienki Królewskie to największy i najpiękniejszy park Warszawy, który łączy w sobie wyjątkową naturę, eleganckie pałace i bogatą historię. Został założony w XVIII wieku jako letnia rezydencja króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a jego sercem stał się klasycystyczny Pałac na Wyspie. Rozległe ogrody, pełne alejek, stawów i starodrzewu, tworzą idealne miejsce do spacerów o każdej porze roku. Wschodnia część parku sąsiaduje bezpośrednio z Belwederem – reprezentacyjną rezydencją, która przez lata była ważnym punktem politycznym i historycznym stolicy. Dawniej teren ten nazywano nawet parkiem belwederskim, co podkreśla jego ścisłe powiązanie z pałacem. Łazienki słyną także z kultowych koncertów chopinowskich odbywających się przy pomniku kompozytora, które od dekad przyciągają melomanów z całego świata. Na terenie ogrodu znajdują się również liczne pawilony, w tym Stara Oranżeria z Teatrem Stanisławowskim oraz elegancki Biały Dom. Nie brakuje tu także zabytkowych willi, romantycznych mostów i urokliwych zakątków idealnych do fotografowania. Park tętni życiem dzięki licznej faunie, zwłaszcza przyjaznym wiewiórkom, które chętnie podchodzą do spacerowiczów. Łazienki Królewskie są jednym z najważniejszych symboli Warszawy – miejscem odpoczynku, kultury i harmonii z przyrodą.
Pomnik Fryderyka Chopina
Pomnik Fryderyka Chopina w Łazienkach odsłonięto w 1926
Pomnik Fryderyka Chopina to jeden z najważniejszych symboli Łazienek Królewskich i jednej z ikon Warszawy. Monument przedstawia kompozytora siedzącego pod charakterystyczną, stylizowaną wierzbą, która zdaje się reagować na niewidzialną muzykę. Rzeźba autorstwa Wacława Szymanowskiego została odsłonięta w 1926 roku i szybko stała się miejscem kultowym. Każdego lata odbywają się tu słynne koncerty chopinowskie, które przyciągają miłośników muzyki z całego świata.
Wodozbiór
Wodozbiór to malownicza część parku
Wodozbiór to budynek gospodarczy na planie koła z wewnętrznym małym dziedzińcem. Ze względu na swoją formę i funkcję zwany był także Okrąglakiem, Okrągłą Wieżą lub Rezerwuarem. Jego podstawowym zadaniem było gromadzenie wody, a następnie zasilanie nią fontanny znajdującej się w Pałacu na Wyspie (nieistniejąca) i na tarasie przed nim. Obecną formę, wzorowaną na rzymskim grobowcu Cecylii Metelli z I w. p.n.e., nadał Wodozbiorowi w 1823 r. Chrystian Piotr Aigner. W czasach Stanisława Augusta w Wodozbiorze znajdowały się mieszkania królewskiej służby. Obecnie mieści się tu ekspozycja poświęcona historii budynku i roli wody w funkcjonowaniu łazienek.
Pałac na wyspie
Pałac na wyspie w Łazienkach Królewskich
Pałac na Wyspie to perła polskiego klasycyzmu i dawna letnia rezydencja króla Stanisława Augusta. Położony malowniczo na wodzie, zachwyca architekturą oraz bogatymi wnętrzami, w tym słynną Salą Balową i Salą Jadalną. W przeszłości odbywały się tu czwartkowe obiady, czyli spotkania artystów, filozofów i intelektualistów. Dziś Pałac jest jednym z najchętniej fotografowanych miejsc w Warszawie i obowiązkowym punktem spaceru po Łazienkach.
Podchorążówka w Łazienkach Królewskich
Podchorążówka – miejsce wybuchu Powstania Listopadowego
Podchorążówka to zabytkowy gmach w Łazienkach Królewskich w Warszawie, znany przede wszystkim jako miejsce, w którym 29 listopada 1830 roku rozpoczął się wybuch Powstania Listopadowego. Budynek pełnił dawniej funkcję koszar Szkoły Podchorążych Piechoty, a dziś jest częścią muzealnego kompleksu Łazienek. Malownicze otoczenie i bogata historia sprawiają, że Podchorążówka stanowi jedno z najważniejszych miejsc pamięci narodowej w stolicy.
Krótkie podsumowanie Powstania Listopadowego
Powstanie Listopadowe wybuchło w nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku jako zbrojny sprzeciw wobec rosyjskiej dominacji w Królestwie Polskim. Inicjatorami zrywu byli podchorążowie ze sprzysiężenia kierowanego przez Piotra Wysockiego, działającego w Szkole Podchorążych w Łazienkach. Decyzję o rozpoczęciu walk przyspieszyły plany cara Mikołaja I dotyczące interwencji w Europie oraz groźba ściągnięcia do Polski dodatkowych wojsk rosyjskich. Wieczorem 29 listopada podchorążowie rozpoczęli działania, jednak nie wszystkie cele – m.in. pojmanie wielkiego księcia Konstantego – zostały osiągnięte. Przełom nastąpił po zdobyciu Arsenału przez lud Warszawy i żołnierzy 4. pułku piechoty, co pozwoliło powstańcom przejąć kontrolę nad miastem. 3 grudnia 1830 roku powołano Rząd Tymczasowy z udziałem Adama Jerzego Czartoryskiego i Joachima Lelewela. Pamięć o powstaniu stała się ważnym elementem późniejszych ruchów niepodległościowych, prowadząc m.in. do wzrostu nastrojów patriotycznych poprzedzających Powstanie Styczniowe.
Stara Oranżeria
Stara Oranżeria mieści Królewski Teatr
Stara Oranżeria, wzniesiona w latach 1785-1788 według projektu nadwornego architekta Dominika Merliniego to elegancki budynek, w którym niegdyś zimowały egzotyczne rośliny z królewskich ogrodów.
Czytaj dalej
Dziś mieści się tu Królewski Teatr Stanisławowski – unikatowa scena teatralna z XVIII wieku, zachowana w oryginalnym stylu. W Starej Oranżerii znajduje się również Królewska Galeria Rzeźby z kolekcją marmurowych posągów i gipsowych kopii najważniejszych dzieł starożytnych (od V w. p.n.e. do III w. n.e.) oraz nowożytnych. Jest tu też Galeria Rzeźby Polskiej z pracami niemal wszystkich najwybitniejszych polskich artystów, tworzących od początku XIX w. do połowy XX w. W czasach króla Stanisława Augusta Stara Oranżeria służyła ponadto do przechowywania drzewek egzotycznych, które latem zdobiły królewskie ogrody.
Biały Dom
Biały Dom
Biały Dom w Łazienkach Królewskich to urokliwa, kameralna rezydencja letnia z czasów
króla Stanisława Augusta, otoczona zielenią i spokojnymi alejami ogrodu.
Budynek stanowi jeden z najważniejszych przykładów warszawskiego klasycyzmu i był pierwszą budowlą wzniesioną
tu całkowicie od podstaw na królewskie zlecenie.
Willa powstała około 1774 roku przy Promenadzie Królewskiej, prawdopodobnie według projektu
Dominika Merliniego. W latach 1775–1777 otrzymała elegancki wystrój wnętrz oraz cenne dekoracje malarskie.
To właśnie tutaj znajdują się pierwsze w Polsce malowane groteski – finezyjne ornamenty roślinne
połączone z postaciami ludzi i zwierząt.
Na piętrze prezentowana jest także Królewska Kolekcja Grafiki, obejmująca ryciny inspirowane
„Metamorfozami” Owidiusza. Całość tworzy wyjątkową przestrzeń, w której można poczuć klimat sztuki i estetyki
epoki stanisławowskiej.
Belweder
Belweder od strony Królewskich Łazienek
Belweder to jedna z najważniejszych rezydencji w Warszawie, położona tuż przy granicy Łazienek Królewskich. Klasycystyczny pałac swoją nazwę zawdzięcza włoskiemu określeniu „piękny widok”, ponieważ z jego tarasów rozciąga się panorama na okoliczne ogrody. Budowla była niegdyś częścią tzw. parku belwederskiego i przez wieki służyła jako królewska oraz państwowa rezydencja. Z Belwederem związani są między innymi król Stanisław August Poniatowski oraz marszałek Józef Piłsudski. Dziś pałac pełni funkcje reprezentacyjne, a jego elegancka architektura harmonijnie wpisuje się w krajobraz Łazienek Królewskich, stanowiąc ich historyczne przedłużenie.
Restauracja Belvedere
```
Restauracja Belvedere to jedno z najpiękniejszych miejsc na kulinarnej mapie Polski. Znajduje się w zabytkowym budynku Nowej Oranżerii w Łazienkach Królewskich, w otoczeniu kilkusetletnich drzew. Budynek, mający ponad 150 lat, dawniej służył jako oranżeria, w której uprawiano egzotyczne rośliny – dziś wciąż nadają one restauracji wyjątkowy, tropikalny charakter. Niezależnie od pogody, wnętrze pozostaje zielone jak w dżungli.
Wnętrza Belvedere zachwycają zarówno w dzień, jak i nocą. Okrągłe stoły z białymi obrusami spływającymi do ziemi podświetlone są od środka, tworząc efekt unoszących się wysp. Krzesła w szafirowym, fioletowym i turkusowym kolorze nawiązują do barw pawich piór spacerujących po Łazienkach. Za aranżację wnętrza odpowiada scenograf Boris Kudlička, który w 2014 roku znakomicie uchwycił harmonię między egzotyczną palmiarnią a przestrzenią restauracji. Delikatna, smooth jazzowa muzyka dodatkowo podkreśla wyjątkowy klimat miejsca.
Restauracja często gości recitale i koncerty na żywo. Wśród ścian zieleni ukryte są małe balkony ze stolikami, które przypominają prywatne loże w operze, umożliwiając jednocześnie degustację wykwintnych dań. Szef kuchni, Tomasz Łagowski, serwuje klasyczne potrawy polskie w nowoczesnej odsłonie, łącząc tradycję z najnowszymi trendami kulinarnymi. Składniki dobierane są z najwyższą starannością, od starannie wyselekcjonowanych polskich producentów.
Wiewiórki parkowe
Wiewiórki parkowe są jednymi z najbardziej charakterystycznych mieszkańców Łazienek Królewskich. Oswojone i przyzwyczajone do obecności ludzi, chętnie podchodzą do spacerowiczów i dają się fotografować z bliska. Ich obecność dodaje parkowi niezwykłego uroku i stanowi atrakcję szczególnie dla najmłodszych. Wiewiórki stały się nieodłącznym elementem krajobrazu Łazienek, podkreślając ich naturalny, przyjazny charakter.
Galeria zdjęć
Ogród Saski łączy historię z teraźniejszością
Belweder od strony Królewskich Łazienek
Wodozbiór to malownicza część parku
Zamek Królewski – symbol historii i odbudowy Warszawy
Teatr Dramatyczny w Pałacu Kultury i Nauki
Fontanna oraz zegar słoneczny stanowią wizytówkę Ogrodu Saskiego
Pałac Kazimierzowski, a obecnie siedziba rektoratu i dziekanatów Uniwersytetu Warszawskiego
Kolumna Zygmunta III Wazy na Placu Zamkowym
Podchorążówka – miejsce wybuchu Powstania Listopadowego
Pałac Kultury i Nauki pełni do tej pory rolę centrum życia publicznego
Siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Die Umgebung, in der sie sich befinden, ist von Kalkfelsen geprägt, die eine große Attraktion für Bergsteiger darstellen. Auch die zahlreichen Höhlen machen die Region zu einem beliebten Ziel für Touristen.
Pałac na wyspie w Łazienkach Królewskich
Pomnik Józefa Piłsudzkiego
Warta przy Grobie Nieznanego Żołnierza
Rzeźba „Chłopiec z łabędziem” przyciąga także zakochanych
©